ค่าเงินดอลลาร์กำลังปรับตัวแข็งค่าขึ้นในหลายตลาด เพื่อตอบรับต่อการประกาศดัชนีราคาผู้บริโภคของสหรัฐฯ (US CPI) ตัวเลขออกมาสูงกว่าที่คาดไว้ — หลายองค์ประกอบอยู่ใน “เขตสีเขียว” สะท้อนให้เห็นถึงการเร่งตัวขึ้นทั้งในฝั่ง Headline CPI และ Core CPI นั่นหมายความว่า ภาวะเงินเฟ้อกลับมาเป็นประเด็นหลักอีกครั้ง ขณะที่ปัญหาตลาดแรงงานสหรัฐฯ (อย่างน้อยในตอนนี้) ถอยไปอยู่เบื้องหลัง
ยิ่งไปกว่านั้น ผลการประชุม Federal Reserve เดือนตุลาคมก็ดูไม่ใช่เรื่อง “กำหนดไว้ล่วงหน้า” อีกต่อไป ผู้เล่นในตลาดกลับมาพูดถึงโอกาสของการขึ้นดอกเบี้ย 25 จุดพื้นฐานอีกครั้ง ความเป็นไปได้ของการเข้มงวดเชิงนโยบายมากกว่านี้ — คือขึ้นดอกเบี้ย 50 จุดพื้นฐานภายในสิ้นปี — ก็เพิ่มสูงขึ้นเช่นกัน กล่าวโดยสรุป ตัวเลข CPI เดือนกันยายนที่แข็งแกร่งได้กลบสัญญาณอ่อนแอจาก Nonfarm Payrolls และเปิดทางให้ค่าเงินดอลลาร์กลับเข้าสู่ “ลีกใหญ่” อีกครั้ง
โครงสร้างของรายงานฉบับนี้สนับสนุนมุมมองเชิงเข้มงวดต่อการเงิน (hawkish) ไม่ใช่แค่ระดับเข้มงวดธรรมดา แต่ถึงขั้น “เข้มงวดจัด” เลยทีเดียว ดัชนีราคาผู้บริโภค (CPI) หัวข้อหลัก (headline) เร่งตัวขึ้นเป็น 3.7% เมื่อเทียบรายปีในเดือนกันยายน จาก 3.4% ในเดือนสิงหาคม สูงกว่าที่คาดการณ์ไว้ที่ 3.6% เมื่อเทียบรายเดือน ดัชนีปรับเพิ่มขึ้น 0.6% หลังจากเพิ่ม 0.4% ซึ่งแม้จะสอดคล้องกับที่คาดการณ์ แต่ก็ยืนยันถึงแรงกดดันด้านราคาในระหว่างเดือนที่เพิ่มขึ้น ส่วน Core CPI ก็อยู่ใน “โซนสีเขียว” เช่นกัน อัตรารายปีเพิ่มจาก 2.4% เป็น 2.6% ขณะที่นักวิเคราะห์ส่วนใหญ่คาดไว้ 2.5% การเพิ่มขึ้นรายเดือนยังคงอยู่ที่ 0.3% แม้ก่อนหน้านี้จะมีการคาดการณ์ว่าจะชะลอลงเหลือ 0.2%
เงินเฟ้อพื้นฐานในสหรัฐที่ยังคงอยู่ในระดับสูง ถือเป็นปัจจัยลบที่ไม่คาดคิดสำหรับฝั่งผู้ซื้อ EUR/USD
หมวดพลังงานมีบทบาทสำคัญอย่างชัดเจนในการเร่งตัวของเงินเฟ้อในเดือนกันยายน ราคาน้ำมันเบนซินพุ่งขึ้น 9.1% เมื่อเทียบรายเดือน คิดเป็นมากกว่าครึ่งหนึ่งของการเพิ่มขึ้นของ CPI หัวข้อหลักทั้งหมด ส่วนหมวดพลังงานโดยรวมเพิ่มขึ้น 5.2% จาก 2.1% ในเดือนสิงหาคม อย่างไรก็ตาม แรงกระโดดของเงินเฟ้อในเดือนกันยายนไม่อาจอธิบายได้ด้วย “ช็อกจากตะวันออกกลาง” เพียงอย่างเดียว เพราะแรงกดดันด้านราคานั้นเพิ่มขึ้นนอกเหนือจากหมวดพลังงานด้วย
กลุ่มปัจจัยสำคัญนอกหมวดพลังงานได้แก่ ที่อยู่อาศัย ซึ่งเร่งตัวขึ้นเป็น 0.4% รายเดือน จาก 0.3% ก่อนหน้า ค่าเช่าเพิ่ม 0.2% ค่าเช่าที่เทียบเท่ากับเจ้าของบ้านเพิ่ม 0.3% และค่าที่พักนอกเคหสถาน (lodging away from home) พุ่งขึ้น 2.0% บริการยกเว้นบริการด้านพลังงานเพิ่มขึ้น 0.4% จาก 0.3% ในเดือนสิงหาคม บริการด้านการขนส่งเพิ่ม 0.6% และค่ารักษาพยาบาลเพิ่ม 0.3% (หลังจากลดลง 0.2% ในเดือนก่อนหน้า)
ภาพรวมดังกล่าวบ่งชี้ว่า เงินเฟ้อพื้นฐานได้รับแรงหนุนจากหลายแหล่งพร้อมกัน
ฝั่งสินค้า (goods) ก็เทน้ำหนักไปทางฝั่งนโยบายเข้มงวดเช่นกัน สินค้ายกเว้นอาหารและพลังงานเพิ่มขึ้น 0.3% หลังจากเพิ่มเพียง 0.1% ในเดือนสิงหาคม ราคารถใช้แล้วที่เคยเป็นตัวกดดันกลับปรับเพิ่ม 0.7% และเสื้อผ้าเพิ่ม 0.3% พร้อมกันนี้ หมวดอาหารโดยรวมไม่เพิ่มขึ้น และราคาสินค้าอุปโภคบริโภคในร้านค้าปลีก (grocery) ยังลดลงเล็กน้อย 0.1% แต่ปัจจัยที่ช่วยกดดันราคานี้ยังไม่เพียงพอจะชดเชยแรงกดดันที่แข็งแกร่งขึ้นในหมวดหลักของเงินเฟ้อพื้นฐาน
แบบสำรวจภาคธุรกิจล่าสุดชี้ว่า แรงขับเคลื่อนของแนวโน้มเงินเฟ้อขาขึ้นนั้นกว้างไกลเกินกว่าจะอธิบายได้ด้วยช็อกจากน้ำมันเพียงอย่างเดียว ผู้ผลิตระบุถึงผลกระทบจากภาษีนำเข้า ต้นทุนเหล็กและอลูมิเนียมที่สูงขึ้น และการขาดแคลนชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์บางประเภท ฝั่งธุรกิจบริการก็พูดถึงต้นทุนน้ำมันเชื้อเพลิง ต้นทุนแรงงาน และต้นทุนที่เกี่ยวข้องกับภาษีนำเข้าที่เพิ่มขึ้น เมื่อผนวกกับอุปสงค์ที่ยังคงแข็งแกร่ง ปัจจัยเหล่านี้สร้างเงื่อนไขให้ผู้ประกอบการสามารถส่งผ่านต้นทุนที่สูงขึ้นไปยังราคาขายปลายทางได้ แม้ CPI จะไม่สามารถแยกส่วนระบุเชิงปริมาณได้อย่างชัดเจนว่าปัจจัยใดมีน้ำหนักเท่าใด แต่สัญญาณจากภาคธุรกิจก็สอดคล้องกับภาพรวมของแรงกดดันด้านราคาที่กำลังขยายวงกว้าง
ในบริบทนี้ยังควรนึกถึงตัวเลขประมาณการขั้นสุดท้ายของ GDP สหรัฐในไตรมาส 2 ด้วย ตามข้อมูลขั้นสุดท้าย เศรษฐกิจสหรัฐเติบโต 2.2% เมื่อเทียบรายปี สูงกว่าตัวเลขรายงานก่อนหน้าที่ 1.5% การบริโภคและการลงทุนถูกปรับเพิ่มขึ้น และยอดขายขั้นสุดท้ายแก่ผู้ซื้อภาคเอกชนในประเทศ (final sales to private domestic purchasers) เพิ่มขึ้น 4.6%
อุปสงค์ที่ยืดหยุ่นแข็งแกร่งเปิดโอกาสให้ Fed หันกลับมาให้ความสำคัญกับความเสี่ยงด้านเงินเฟ้อ โดยเฉพาะเมื่อรายงานเดือนกันยายนแสดงการเร่งตัวขึ้นของทั้ง CPI หัวข้อหลักและ Core CPI ภายใต้ฉากหลังนี้ ตัวเลข Nonfarm Payrolls ที่อ่อนแอจึงไม่ใช่ข้ออ้างที่หนักแน่นเพียงพอสำหรับการคงอัตราดอกเบี้ยนโยบายไว้ในมุมมองของผู้เขียน
ข้อมูลจาก CME FedWatch แสดงให้เห็นว่าความคาดหวังเชิงเข้มงวดต่อการดำเนินนโยบายของ Fed เพิ่มขึ้นอีกครั้งในวันนี้ ความน่าจะเป็นของการขึ้นดอกเบี้ยในเดือนตุลาคมเพิ่มจาก 22.1% เป็น 47.7% ส่วนโอกาสของการเข้มงวดนโยบายรวม 50 จุดเบสิสภายในสิ้นปีเพิ่มจาก 18.7% เป็น 32.2% ซึ่งหมายถึงการเข้มงวดรวมที่อาจเกิดขึ้นเป็นสองครั้ง แยกกันในเดือนตุลาคมและธันวาคม
ดังนั้น CPI เดือนกันยายนจึงช่วยเสริมความคาดหวังเชิงเข้มงวดและหนุนค่าเงินดอลลาร์ แต่เส้นทางของดอลลาร์จะขึ้นกับรายงานดัชนีราคาผู้ผลิต (PPI) เป็นอย่างมาก หาก PPI ออกมาอยู่ใน “โซนสีเขียว” เช่นกัน (โดยเฉพาะมาตรการวัดแบบพื้นฐาน) ตลาด — และ Fed — จะได้รับเหตุผลเพิ่มเติมในการเดินหน้าคุมเข้มทางการเงิน ในกรณีเช่นนั้น ดอลลาร์จะได้รับแรงหนุนเพิ่มเติม และฝั่งผู้ขาย EUR/USD จะได้ปัจจัยใหม่ในการต่อยอดแนวโน้มขาลง
ในมุมมองของผู้เขียน คู่เงินนี้ยังมีพื้นที่ให้ปรับตัวลงต่อ ดังนั้นการรีบาวด์กลับขึ้นมาเป็นจังหวะ จึงอาจเป็นโอกาสที่เหมาะสมสำหรับการเปิดสถานะขาย (short)
ในเชิงเทคนิค EUR/USD บนกรอบเวลา H4, D1, W1 และ MN อยู่ที่เส้นล่างของ Bollinger Band หรืออยู่ระหว่างเส้นกลางกับเส้นล่างของ Bollinger Band บนกราฟสี่ชั่วโมง รายวัน และรายสัปดาห์ ราคายังเคลื่อนไหวต่ำกว่าทุกเส้นของ Ichimoku ซึ่งได้ก่อตัวเป็นสัญญาณขาลงแบบ “Parade of Lines” บนกรอบ H4 และ D1 เป้าหมายใกล้ที่สุดของการเคลื่อนไหวขาลงอยู่ที่ 1.1100 (เส้นล่างของ Bollinger Band บนกราฟรายวัน) ส่วนเป้าหมายหลักอยู่ที่ 1.1030 (เส้นล่างของ Bollinger Band บนกราฟรายเดือน)
